Verzaag de pijp: 2x ca. 40 cm + 2x ca. 7,5 cm.

Klop de bezemsteel in een stukje pijp van 7,5 cm.

Boor hier een gat in ter dikte van je stuurpen.

Monteer de delen tot een rechthoek en bepaal de hoek waaronder je stuurtje moet staan (lijmen hoeft niet).

Maak waar je echte stuur komt uitsparingen.

Monteren: Stuurpen eruit, Robic klemmen tussen balhoofd en stuurpen, sturen aan een tapen, klaar!

Jean Robic was geen geboren Breton, zoals velen meenden, want hij aanschouwde op 10 juni 1921 het levenslicht in Condé-les Vouziers in de Franse Ardennen. Op jeugdige leeftijd verhuisde Robic met zijn ouders naar Bretagne. Jean was klein en mager, maar beschikte over enorm veel wilskracht en lef. Hij was ook een compleet renner, die zowel op de vlakke wegen als in het hooggebergte bij de besten behoorde. "Biquet" kwam in 1946 voor het eerst in het nieuws tijdens Monaco-Parijs, de kleine Ronde van Frankrijk. Pas op de laatste dag werd hij door een manoeuvre van de Franse ploeg van de eindzege afgehouden. In de Tour de France van 1947 zorgde Robic voor een sensatie door pas op de allerlaatste dag de Italiaanse Fransman Brambilla uit de gele trui te rijden. Robic sloeg zijn slag op de heuvel van Bonsecours, ruim 140 kilometer voor Parijs. Brambilla kon op die klim de tempoversnelling van Robic en Edouard Fachleitner niet volgen. Zonder ook maar een dag de gele trui te dragen, won Jean Robic de eerste na-oorlogse Tour. Na die succesvolle Tour kwam Jean Robic nog negenmaal aan de start van de Ronde. Hij zorgde daarin voor opmerkelijke prestaties, maar kende ook zware inzinkingen. Tijdens de Tour van 1953 veroverde hij in de Pyreneeën zelfs de gele trui, maar hij moest uiteindelijk het hoofd buigen voor Louison Bobet. Jean Robic won zes etappes in de Tour en eindigde in 1949 nog eens op de vierde plaats. Jean Robic was ook een uitstekend veldrijder. Hij won heel wat wedstrijden in deze discipline en werd in 1945 kampioen van Frankrijk. Robic won in 1950 ook het eerste officiële wereldkampioenschap veldrijden, dat in Parijs werd verreden. In zijn lange loopbaan was Jean Robic nogal eens bij een valpartij betrokken. In 1944 liep hij bij een zware val in Parijs-Roubaix een schedelbreuk op, maar de taaie Robic vocht zich over deze tegenslag heen en verscheen weer snel in competitie. Verder brak Robic alles wat breekbaar was, zoals armen, benen, ribben en een sleutelbeen. De kleine Robic, met het grote hoofd op het kleine lichaam, droeg daarom altijd een valhelm. Het leverde hem de bijnaam "Biquet" op. Op het palmares van Jean Robic komen naast die Tourzege uitsluitend wedstrijden van tweede garnituur voor. In de klassiekers schoot hij vaak net iets tekort. In 1961 verliet Robic op 40-jarige leeftijd de wielerarena en hij vestigde zich in de Franse hoofdstad, waar hij in de buurt van het station Montparnasse een restaurant exploiteerde. Op 6 oktober 1980 kwam de immens populaire Jean Robic bij een verkeersongeval om het leven. Hij werd slechts 59 jaar.